Шпацыры па беларускай Маскве: "Развітанне з радзімай" на кожнай станцыі метро

На кожнай без выключэння станцыі прыгожага, але некамфортнага маскоўскага метрапалітэна кожны дзень па некалькі соцень (на буйных станцыях — тысячаў) разоў гучыць мелодыя нашага славутага земляка Міхала Клеафаса Агінскага — паланез “Развітанне з Радзімай”. І я не жартую.

Знакамітыя першыя такты паланеза Агінскага вось ужо які год усталяваныя ў якасці аларма на турнікетах маскоўскага метро.

Штораз, калі пасажыр, якому тыя ці іншыя меркаванні не дазваляюць плаціць за праезд у метрапалітэне, здзяйсняе імклівы скок па-над турнікетам альбо вокаймгненна пралятае праз яго, не даўшы сябе злавіць злавесным і страшным з самога дзяцінства (асабліва мужчынам) карнікам-бар’ерам, што выскокваюць з жалезных нутраў прапускной машыны, вестыбюль станцыі агалошваецца непрыемным піскам, у якім несумненна адгадваецца славутая мелодыя Агінскага, працятая тугою па родным краі, па Беларусі.

На буйных станцыях маскоўскага метро, што знаходзяцца побач з буйнымі станцыямі чыгуначнымі, у ранішнюю гадзіну пік відовішча часам нагадвае перасячэнне ручая бясконцым статкам сайгакаў, альбо наадварот стварае ў галаве карціну, як плынь ракі агінае затанулае бервяно — так паток «ківачовых мігрантаў» з Падмаскоўя, прыбылых на электрычках на працу, перакрочваюць перашкоду на шляху ў маскоўскія метрапалітэнавыя падзямеллі.

І да столі гучыць без словаў пранізліва, пад бездапаможны свіст паўабыякавых бабуляў-вартаўнікоў ва ўніформе, — Ростань на ростанях краiны. Ранiць думкi шлях абраны….

Алесь Чайчыц, Наша Ніва


Текст сообщения*
Загрузить файл или картинкуПеретащить с помощью Drag'n'drop
Перетащите файлы
Ничего не найдено
Отправить Отменить
Защита от автоматических сообщений
Загрузить изображение